Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Πρώτες μέρες στην Ολλανδια


                    Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω ενα πράγμα μου έχει μείνει αξέχαστο....οι χτύποι της καρδιάς εμένα και της Μιράντας δέκα λεπτά πριν φτάσουμε Ολλανδία!Η αγωνία μας απερίγραπτη και να που φτάσαμε!!!Η καρδιά μας σταμάτησε να χτυπά τελειως με το που βγήκαμε απο το αεροδρόμιο οχι απο την αγωνία μας αυτη τη φορά αλλα απο το κρύο!!!
                  Στο αεροδρόμιο μας υποδέχτηκαν τρεις Ολλανδεζες φοιτήτριες απο το ΙnHolland University του Haarlem στο οποιο πραγματοποιούμε τα μαθήματα μας.Οι κοπελες πολυ φιλικές και εξυπηρετκές μας παρέλαβαν και μας βοήθησαν με τα μεταφορικά να φτάσουμε στο καινούριο μας σπίτι.
                 Η πρώτη μας βόλτα στο Αmsterdam στο οποίο κατοικούμε μας άφησε απλα με το στόμα ανοιχτό.Είναι μια απιστευτα όμορφη μελαγχολική πόλη με πανέμορφα κτίρια και πολλά καναλια!!!



             Επίσης αυτό που μας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο είναι το πόσα ποδήλατα βλέπεις μπροστά σου κάθε μέρα!!!Είναι η <Χώρα του Ποδηλάτου>.Πιο συγκεκριμένα  το ποδήλατο είναι το ιδανικό μέσο μεταφοράς στο Amsterdam.Περισσότεροι απο 500.000 άνθρωποι στην πόλη κυκλοφορούν με ποδήλατο τόσο τη μέρα όσο και κατα την βραδυνή τους έξοδο.Το κυκλοφοριακό σύστημα της πόλης δίνει πρωταρχική σημασία στα ποδήλατα,με ένα εξαιρετικό δίκτυο λωρίδων για ποδηλάτες(fietspaden), με ειδικά φανάρια και σήματα στους δρόμους που συνδέουν διαφορα τμήματα της πόλης.Όλο και περισσοτεροι τουρίστες επιλέγουν αυτο το μέσο για να εξερευνήσουν το Άμστερνταμ και τα περίχωρά του....Ετσι κάναμε κ εγώ με την Μιράντα!!!


             


                    Το πρώτο μουσείο που επισκεπτήκαμε ήταν το μουσείο της Madame Tussauds.






               

                             Παρατίθονται μερικές φωτογραφίες απο το κέντρο του Άμστερνταμ




         
       Όσο για το πανεπιστήμιο InHolland University τα λόγια είναι περιττά.Μείναμε έκπληκτες με τη διακόσμηση και το πόσο καθαρό είναι.Υπάρχει πλήρη τάξη και οργάνωση.Να φανταστείτε οτι απο την πρώτη κιολας συνάντηση ,που ήταν η πρώτη μέρα γνωριμίας με τα υπόλοιπα παιδιά των αλλων χωρών και με τους καθηγητές, μας δόθηκε αναλυτικά το πρόγραμμα μαθημάτων που περικλύει αναλυτικά τις ώρες,τα μαθήματα ,την ύλη παραδοσης απο τον καθηγητή και τις ώρες προσωπικης μελέτης και εξάσκησης σε ελευθερες αίθουσες για καθε εβδομάδα χωριστά, μέχρι το τέλος των σπουδών μας εκεί.
         Επιπλέον,αυτό που μας έχει κάνει εντύπωση είναι το πόσο αναβαθμισμένες είναι οι αρμοδιότητες των τεχνολόγων-ακτινολόγων εδώ.Έχουν περισσότερα επαγγελματικά δικαιώματα και τα εξασκούν σε περισσοτερους τομείς.Για παράδειγμα κύρια αρμοδιότητα των τεχνολόγων είναι ο σχεδιασμός ακτινοθεραπείας κατι που στην Ελλάδα ασχολούνται αποκλειστικά οι ακτινοφυσικοί.Εγώ και η Μιράντα είμαστε οι μοναδικοί φοιτητές που δεν κατέχουμε αυτό τον τομέα ενώ τα παιδιά απο τις αλλες χώρες τον γνωρίζουν άπταιστα και έχουμε ρίξει αρκετό διάβασμα για να μπορέσουμε να φτάσουμε το επίπεδο των άλλων.......κατι που δεν το περιμέναμε!!
       Όσο αφορά την κλινική μας άσκηση οι φοιτητές του Erasmus θα ξεκινήσουμε απο την έβδομη βδομάδα παρακολούθησης.
       Αξίζει επισης να αναφέρω οτι περα απο το διαβασμα και τις πολλες ώρες μαθημάτων το πανεπιστήμο καθε εβδομάδα μας διοργανώνει αποκλειστικά για τους φοιτητές Erasmus εκδρομές, partys και δραστηριότητες.

                     Φωτογραφίες απο εκδρομή στο Haarlem-Ξενάγηση απο τους Ολλανδούς Φοιτητές 













              

                Tο καλύτερο όμως απο όλα και το πιο συναρπαστικό είναι η παρέα με τα παιδιά απο τις αλλες χώρες με τα οποία έχουμε δέσει πολύ!Κάνουμε παρέα με παιδιά απο τη Μάλτα,Ιρλανδία,Πορτογαλία,Αγγλία, Σλοβενία,Νορβηγία και φυσικά με πολλα παιδιά απο Ολλανδία.
Με τα παιδια περνάμε πολλές ώρες μαζι κ εκτός πανεπιστημίου.Πάμε σε μουσεία,βόλτες στα αξιοθέατα του Αμστερνταμ,καφέδες και φυσικά σε clubs για τη νυχτερινή μας διασκέδαση!!!

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

Οι δύο εβδομάδες πρακτικής στο νοσοκομείο τελείωσαν εχθές!
ΜΕΓΑΛΗ διαφορά με την πρακτική στην Ελλάδα... Εδώ είναι 5 ημέρες την εβδομάδα από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 (μας άφηναν να φύγουμε νωρίτερα και τις παρασκευές τελειώναμε στις 12.00-12.30). Η μεγάλη διαφορά που λέω πριν για εμένα ήταν θετική. Μέσα σε δύο εβδομάδες έμαθα και είδα πράγματα που ούτε που τα είχα φανταστεί τα δύο εξάμηνα που έκανα νοσοκομειακή άσκηση στην Αθήνα (νοσοκομειακή άσκηση VI και Αξονικό - Μαγνήτη).

Τα τμήματα τα οποία επισκέφτηκα ήταν οι αίθουσες επεμβατικής (νευροεπεμβατικής και περιφερικού) την πρώτη εβδομάδα και αυτήν την εβδομάδα επισκέφτηκα τα τμήματα μαγνητικής και αξονικής τομογραφίας. Είδα περιστατικά και εξετάσεις που δε φανταζόμουν ότι θα έβλεπα ποτέ σαν φοιτήτρια... Για παράδειγμα δεν ήξερα (ή τουλάχιστο θυμόμουν) ότι υπάρχει αξονική για τα ιγμόρεια...

Όλοι από τους τεχνολόγους μέχρι τους γιατρούς και τους ασθενείς δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Το καλυτερότερο κλίμα που έχω δει ποτέ σε νοσοκομείο.

Εδώ επίσης οι τεχνολόγοι κάθε εβδομάδα είναι και σε διαφορετικό τμήμα (έτσι για να μην πλήττουν) το οποίο το βρίσκω να είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ιδέα. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζεις όλους τους συναδέλφους, αλλάζεις σκηνικό, δεν πλήττεις μέσα στη ρουτίνα και δεν ξεχνάς τα βασικά της εκπαίδευσης σου, οπότε αν σε στείλουν για παράδειγμα να βγάλεις μια ακτινογραφία αυχενικής μοίρας θα ξέρεις, σε αντίθεση με κάποιον που ενώ δουλεύει χρόνια σαν τεχνολόγος (σε τμήμα άλλο εκτός του κλασσικού) δεν θυμάται να βγάλει μία ΑΜΣΣ...

Τώρα ετοιμαζόμαστε για μια εβδομάδα θεωριών στο πανεπιστήμιο και την παρουσίαση των ομαδικών εργασιών μας.

Οι επόμενες δύο εβδομάδες πάλι, θα είναι νοσοκομειακή άσκηση.... Την πρώτη θα την περάσω στα επείγοντα. Είμαι τρομοκρατημένη... Θα μάθω ΕΛΕΕΙΝΑ πολλά και το μόνο που ελπίζω είναι η παιδεία μου να φτάνει για αυτό το απαιτητικότατο τμήμα.

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

Δουβλίνο, μια όμορφη πόλη!


Είμαστε εδώ πάνω από δέκα μέρες κ ακόμα έχουμε πολλά να δούμε Το Δουβλίνο είναι πανέμορφο! Έχει πολλά μνημεία και καταπληκτηκή αρχιτεκτονική Ένα πράγμα θέλεις να κάνεις συνέχεια κ αυτό είναι να βγάζεις φωτογραφίες... Λοιπόν αυτό έκανα κ εγώ!







Το κλασσικό διόροφο λεωφορείο του λονδίνου σε κίτρινο χρώμα εδώ


Ένα από τα πράγματα που ήθελα να κάνω στο Δουβλίνο ήταν να βγάλω φωτογραφια αυτό το υπέροχο άγαλμα αυτού του υπέροχου ανθρώπου! Αγαπάμε Όσκαρ Γουάιλντ!
Και φυσικά διάφορα कुओतेस του σε δύο γεμάτες κολώνες απέναντι από το άγαλμα



Η πυραμίδα αναπαριστά τις σκηνές των στρατιωτών και μέσα έχει τέσσερα αγάλματα και ανάμεσα τους στο κέντρο της πυραμίδας έχει μέρος για άναμμα φωτιάς.



Το κλασσικό ιρλανδικό φανάρι για τους πεζούς... Ναι, για τους πεζούς... Ναι, έχει και πορτοκαλί...
Ορισμένα επίσης (κυρίως σε ποιο κεντρικούς δρόμους έχουν και αντίστροφη μέτρηση για το πότε θα ανάψει το φανάρι πράσινο για τους πεζούς.
Το κεντρικό ταχυδρομείο στον πιο κεντρικό δρόμο
Ένα από τα πολλά κτίρια με την υπέροχη αρχιτεκτονική...

H Ιρλανδία είναι μια ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ πόλη, με πολλά μέρη για να περάσεις καλά, να βγάλεις πολλές φωτογραφίες και για να γράφεις σε παρόμοια blog για ώρες, αλλά επίσεις σε αντίθεση με άλλα προγράμματα Εράσμους εδώ, έχεις να κάνεις κ δουλίτσα.... Έχεις κ πάλι χρόνο για πολλά πράγματα, το πανεπιστήμιο εδώ οργανώνει διάφορα για τους φοιτητές. Για παράδειγμα την επόμενη εβδομάδα έχουμε μονοήμερο ταξίδι για WICKLOW & KILKENNY και την επόμενη μέρα οι υπεύθυνοι των μαθημάτων ιρλανδικών έχουν σκοπό ένα ταξίδι στο Ιnis Mór, στα Aran Islands...

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Πρώτη ανάρτηση για το εράσμους στην Ιρλανδία


Δευτέρα πρωί १० του μηνός έτρεχα ως συνήθως για να προλάβω γιατί είχα ήδη καθυστερίσει μισή ώρα και φοβόμουν πως θα έχανα την συγκέντρωση। Φθάνοντας τελικά αργοπορημένος και λαχανιασμένος ανακάλυψα πως ακόμα δεν είχαν ξεκινήσει οπότε και ηρέμισα। Αφού γνώρισα από κοντά την υπεύθυνη που θα μας έχει υπο την επιτήριση της και έστειλα μαζί με την Ειρήνη τα φαξ που έπρεπε προς το ΤΕΙ, γνώρισα τα υπόλοιπα παιδιά। १ Βέλγος, २ Βελγίδες, २ Μαλτέζες και ३ Πορτογαλέζες। Έπειτα από την πρώτη γνωριμία μας συγκέντρωσαν σε μια αίθουσα για να μας μιλήσουν। Αφού μας είπαν τι ακριβώς είναι το πρόγραμμα εράσμους πέρασαν οι υπεύθυνοι στο καλύτερο κομμάτι της μέρας। Μια έκθεση १५०० λέξεων, μια ५००, २ παρουσιάσεις η μια εκ των οποίων διάρκειας १० λεπτών κατα άτομο και από την επόμενη βδομάδα και για τις επόμενες २ ९ ώρες νοσοκομείο κάθε μέρα! Αυτό θα πει Ευρώπη μάλλον!