ΜΕΓΑΛΗ διαφορά με την πρακτική στην Ελλάδα... Εδώ είναι 5 ημέρες την εβδομάδα από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 (μας άφηναν να φύγουμε νωρίτερα και τις παρασκευές τελειώναμε στις 12.00-12.30). Η μεγάλη διαφορά που λέω πριν για εμένα ήταν θετική. Μέσα σε δύο εβδομάδες έμαθα και είδα πράγματα που ούτε που τα είχα φανταστεί τα δύο εξάμηνα που έκανα νοσοκομειακή άσκηση στην Αθήνα (νοσοκομειακή άσκηση VI και Αξονικό - Μαγνήτη).
Τα τμήματα τα οποία επισκέφτηκα ήταν οι αίθουσες επεμβατικής (νευροεπεμβατικής και περιφερικού) την πρώτη εβδομάδα και αυτήν την εβδομάδα επισκέφτηκα τα τμήματα μαγνητικής και αξονικής τομογραφίας. Είδα περιστατικά και εξετάσεις που δε φανταζόμουν ότι θα έβλεπα ποτέ σαν φοιτήτρια... Για παράδειγμα δεν ήξερα (ή τουλάχιστο θυμόμουν) ότι υπάρχει αξονική για τα ιγμόρεια...
Όλοι από τους τεχνολόγους μέχρι τους γιατρούς και τους ασθενείς δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Το καλυτερότερο κλίμα που έχω δει ποτέ σε νοσοκομείο.
Εδώ επίσης οι τεχνολόγοι κάθε εβδομάδα είναι και σε διαφορετικό τμήμα (έτσι για να μην πλήττουν) το οποίο το βρίσκω να είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ιδέα. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζεις όλους τους συναδέλφους, αλλάζεις σκηνικό, δεν πλήττεις μέσα στη ρουτίνα και δεν ξεχνάς τα βασικά της εκπαίδευσης σου, οπότε αν σε στείλουν για παράδειγμα να βγάλεις μια ακτινογραφία αυχενικής μοίρας θα ξέρεις, σε αντίθεση με κάποιον που ενώ δουλεύει χρόνια σαν τεχνολόγος (σε τμήμα άλλο εκτός του κλασσικού) δεν θυμάται να βγάλει μία ΑΜΣΣ...
Τώρα ετοιμαζόμαστε για μια εβδομάδα θεωριών στο πανεπιστήμιο και την παρουσίαση των ομαδικών εργασιών μας.
Οι επόμενες δύο εβδομάδες πάλι, θα είναι νοσοκομειακή άσκηση.... Την πρώτη θα την περάσω στα επείγοντα. Είμαι τρομοκρατημένη... Θα μάθω ΕΛΕΕΙΝΑ πολλά και το μόνο που ελπίζω είναι η παιδεία μου να φτάνει για αυτό το απαιτητικότατο τμήμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου